Afbeelding

Boekpresentatie in kerk van Kolham

Algemeen

HARKSTEDE - Na haar debuutroman in 2018 heeft het schrijven Jagritta Olthof uit Harkstede niet meer losgelaten. Haar schrijfhonger resulteerde een jaar later in een eerste thriller, nu gevolgd door een tweede. 

,,Na maanden van schrijven, herlezen, schrappen, herschrijven en polijsten is het verhaal van Dodelijke leugen geschreven,” zegt ze. Ze is jurist, maar durft zich inmiddels ook schrijver te noemen. ,,Omdat schrijven mij een gevoel van vrijheid geeft en verhalen verzinnen zo leuk is, schrijf ik inmiddels vrijwel fulltime. Sinds ik schrijf kijk en luister ik anders naar mijn omgeving, waar ik dankbaar gebruik van maak bij het schrijven.’’ 

Spelen met woorden
,,Een onderwerp dat mij bezighoudt levert het zaadje voor het begin van een verhaal op, dat gedurende het schrijfproces tot wasdom komt. Vanuit mijn gevoel begin ik te spelen met woorden. Niets heb ik bij de start van een boek van A tot Z uitgewerkt. Het verhaal schrijft zichzelf terwijl ik typ, nog ongewis over het einde. Ik verdiep mij in de hoofdpersoon, die gaandeweg groeit. Ik probeer mij voor te stellen wat hij meemaakt en voelt. Soms ga ik daarbij zo diep, dat ik ervoor moet waken dat hij mij niet overneemt. Bij mijn nieuwste thriller ging het niet anders. De ingrediënten voor het verhaal dienden zich een voor een aan. Aan mij de taak om er iets moois van te maken.”

In Dodelijke leugen legt het hoofdpersonage Hannah Zilver, een wereldberoemde concertpianiste, haar carrière stil door een brief van een afperser. Hoe lang kan ze haar grote geheim nog verborgen houden? ,,Mijn hoofdpersonage heeft me vanaf het moment dat ik haar tot leven wekte in dit verhaal zoveel gebracht, omdat ze mij dwong nog beter na te denken over de pijn van de achterblijver bij een vermissing, het hebben van schuldgevoel en het erover moeten zwijgen. Dat ieder mens een herinnering op z’n eigen wijze inkleurt, maar ook laat verkleuren. Wat het doelbewust gebruiken van macht kan doen, in positieve en in negatieve zin. Maar ook dat macht over iemand bezitten zo groot is als diegene dat toelaat.’’ 

Geluk is geen rekensom
,,Soms hoor ik, zo moeilijk kan een boek schrijven toch niet zijn?’’ gaat ze verder. ,,Ik kan je verzekeren, je moet er hard voor werken, het vreet energie. Een goed verhaal schrijven is zo eenvoudig nog niet. Een succesvol auteur worden al evenmin. Stiekem droom ik dat dit boek de weg naar heel veel lezers zal vinden. Dat ze het verhaal boeiend genoeg vinden om hun aandacht vast te houden, dat ze er over posten op social media en recensies schrijven. Geluk is geen rekensom. Om het te vermenigvuldigen moet je het delen! Dat geldt ook voor een geschreven boek. Ik hoop dat de lezer aan mijn nieuwste thriller net zoveel plezier gaat beleven als ik bij het schrijven ervan.’’

Het boek wordt zondagmiddag 8 oktober vanaf 15.00 uur feestelijk gepresenteerd in het kerkje van Kolham, het dorp waar Olthof haar jeugd doorbracht en naar school ging.