Vader en dochter Vos vrijgesproken van dwang

SLOCHTEREN - Han Vos en zijn dochter Maranda uit Slochteren zijn door het gerechtshof in Leeuwarden vrijgesproken van strafbare dwang. Volgens het hof is hetgeen vader en dochter van Havos Vastgoed werd verweten niet strafbaar.

Volgens het hof moet voorkomen worden dat ongepaste ‘ludieke’ acties strafbaar zijn en dat mensen in de samenleving niets meer van elkaar zouden hoeven dulden. In de zomer van 2021 was sprake van ernstige fietsenoverlast voor een van de panden van Havos Vastgoed in de Groninger binnenstad. Voor een pand aan de Oostersingel stonden veel fietsen. Die situatie was niet alleen in strijd met een omgevingsvergunning, het leverde ook gevaar op voor voorbijgangers. Bovendien kon Havos Vastgoed het pand niet verhuren. Overleg met functionarissen van de gemeente en verzoeken aan de eigenaren van de fietsen om de problematiek op te lossen leverden niets op. Han Vos uit Slochteren liet de fietsen afvoeren naar een opslagplek buiten de stad en liet de eigenaren weten dat de fietsen daar konden worden opgehaald. 

Journalist Willem Groeneveld van Sikkom schreef hierover en betichtte Han Vos publiekelijk van het ‘jatten van fietsen’. In de visie van Han Vos had hij de fietsen slechts verplaatst en voelde hij – na volgende publicaties – zich in zijn persoon aangevallen en beschadigd. Niet de problematiek van de fietsenoverlast werd beschreven, maar de in de ogen van de journalist onjuiste handelwijze van Han Vos. ‘Om ervan af te zijn’ gaf Han Vos opdracht om de fietsen tegenover de woning van Groeneveld neer te zetten. Vervolgens plaatste de dochter van Han Vos een tekst op Facebook met de tekst ‘Dankzij een welwillende Stadjer kunt u uw fietsen ophalen’. Daarbij was het adres en het telefoonnummer van Groeneveld genoemd, de naam was achterwege gelaten. Omdat Groeneveld in een tv-interview daarna had laten weten dat hij het verplaatsen van fietsen naar buiten de stad wellicht nog had kunnen waarderen als er een bloemetje bij was gedaan, liet dochter Maranda enkele dagen later, op de verjaardag van Groeneveld, ’s ochtends vroeg een bos bloemen en een fles wijn bezorgen en ook kwam er een muzikant spelen. Volgens Han Vos een ludieke actie, Groeneveld kon het echter niet waarderen en deed aangifte.

Volgens het OM was er sprake van ‘dwang’ zoals omschreven in het Wetboek van Strafrecht. Dwang is - kortweg - iemand wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden. De verdediging stelde tijdens de rechtszaak dat het strafrecht niet bedoeld is om een waardering te geven aan de kwaliteit van een ludiek bedoelde actie of om aan humor nadere invulling te geven. Een veroordeling wegens dwang zou volgens de raadsman een hellend vlak zijn. Oordeel gerechtshof
Het hof oordeelt ten aanzien van het plaatsen van een adres op Facebook dat niet Han Vos maar Willem Groeneveld zelf bekend heeft gemaakt dat het zijn adres was. Zelfs al zou Han Vos privégegevens van Groeneveld op internet hebben geplaatst, dan was dat destijds nog niet strafbaar. Dit valt onder ‘doxing’ ten aanzien waarvan een wetsvoorstel in de maak is. Een en ander betekent dat dit gedrag nu nog niet strafbaar is.

Het Hof: ,,Voor ogen moet daarbij worden gehouden dat het doel van artikel 284 Sr is gelegen in het voorkomen van een ernstige aantasting van de persoonlijke vrijheid, hetgeen onder meer meebrengt dat hinder of overlast in beginsel buiten de reikwijdte van deze strafbaarstelling valt. (…) Het plaatsen van fietsen in het gras tegenover, maar op ruime afstand van de woning van Groeneveld in een stad waar sprake is van een overvloed aan fout geparkeerde fietsen, levert naar objectieve maatstaven beschouwd geen ernstige inbreuk op iemands persoonlijke vrijheid op. (…) Het spelen van een verjaardagsdeuntje en het aanbieden van een bos bloemen en een fles wijn leveren objectief gezien qua aard eveneens geen ernstige hinder of overlast op. (…) Door deze ongepaste ‘ludieke’ acties van Han Vos en dochter Maranda te beschouwen als dwang, zou de strafbaarstelling van dwang dusdanig verruimd worden, dat men in de samenleving niets meer van elkaar zou hoeven dulden.” 

Han en Maranda Vos zijn zeer content met de uitspraak. Ze hebben altijd aangegeven zich niet bewust te zijn geweest van mogelijk strafbaar gedrag. Hun bedrijf Havos ondervond veel nadeel van de vervolging. Zo gaf de gemeente Groningen te kennen geen zaken meer met Han en Maranda Vos en de vennootschappen van Havos Vastgoed te willen doen omdat hij hangende de strafzaak niet in staat zou zijn te voldoen aan een integriteitsclausule. Havos Vastgoed hoopt dat – nu hij van blaam is gezuiverd – de gemeente weer zakelijke transacties wil afsluiten met Han en Maranda Vos en hun bedrijven.