Windhaan siert gerenoveerde dakruiter Julianakerk
AlgemeenKOLHAM - ‘De levenden roep ik en de doden luid ik’. Dat staat op de kerkklok uit 1948 in de gerenoveerde dakruiter van de Julianakerk in Kolham.
Van oudsher roept de klok ook daadwerkelijk de Kolhamsters bij diverse gelegenhedn, maar de afgelopen maanden was de klok tot stilte gemaand. De rode, houten dakruiter (het torentje waarin de klok hangt) werd gerenoveerd: door houtrot was de steunconstructie waaraan de klok hing gevaarlijk geworden. Stichting Oude Groninger Kerken, de eigenaar van de kerk, pakte de klus het afgelopen jaar stevig aan. Asbest werd verwijderd, de klok kreeg onderhoud en de gehele dakruiter werd in een nieuw jasje gestoken: het vertrouwde rode schilderwerk is vervangen door een nieuwe dakbedekking.
Als toefje op de taart is Kolham verrast met het vergulden van de windvaan. De haan - met daarin een uitsparing van een adelaarsklauw, het symbool van het wapen van de Piccardts - draait weer met alle windrichtingen mee. Vanaf de Hoofdweg is de verandering van de dakruiter al te zien: zowel dak als windvaan stralen de mensen tegemoet. Bovendien is de steiger, die voor rolstoelers de toegang verhinderde, weer verdwenen. Wie in de kerk de voorganger van het huidige haantje (uit 1808, net terug uit de expositie ‘Verborgen Goud’ in de A-kerk) van dichtbij willen bewonderen - en dan niet hoeven te turen naar de klauw op grote hoogte - is elke zondag tussen 14.00 en 16.30 uur welkom. Dan is ook de zomerexpositie ‘Kleurenpracht’ te bewonderen. De toegang is gratis.
