Theehuis Thee en Troost geopend op begraafplaats De Stille Hof
AlgemeenHOOGEZAND – Op begraafplaats De Stille Hof in Hoogezand is vrijdag theehuis Thee en Troost geopend door wethouder Markus Ploeger van de gemeente Midden-Groningen. Bezoekers kunnen er elke zaterdagmiddag terecht om gewoon even te zitten of wat te praten met vrijwilligers.
De opzet is dat bezoekers van De Stille Hof voor of nadat ze bij een graf of gedenkplek zijn geweest - of als ze komen wandelen - even kunnen zitten. Elke zaterdag van 13.30 tot 16.30 uur zijn er twee mensen aanwezig voor koffie of thee en een luisterend oor. Hiervoor hebben zich twaalf enthousiaste vrijwilligers aangemeld. Het theehuis is gevestigd in het poortgebouw bij de entree van de begraafplaats, dat sinds 2001 een rijksmonument is. Het werd gebouwd in Engelse landhuisstijl, naar een ontwerp van gemeentelijk architect M.J. Westerling. In het gebouw is in de ene vleugel het woonhuis van de beheerder en in de andere vleugel, waar nu het theehuis is, was een aula en een kantoortje ondergebracht.
In 2022 werd het eerste idee geopperd om een theehuis te realiseren, een sfeervolle ontmoetingsplek gerund door vrijwilligers. ,,Geen menukaart, alleen een tafel en een stoel, waar je mag praten of zwijgen en waar vrijwilligers zijn je begrijpen zonder dat je iets hoeft uit te leggen en met een gratis kopje thee’’, zo werd het theehuis omschreven. Wethouder Ploeger noemde het een ‘unieke plek’, een ‘punt van rust’ en een plek voor herdenking, maar ook voor een moment van bezinning. Zelf bezoekt hij in zijn vakanties regelmatig oorlogsgraven waar vele jonge soldaten liggen, slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Ploeger: ,,Ze zijn de oceaan overgevlogen en nooit meer teruggekeerd, gestorven voor onze vrijheid. Beseffen we wel wat vrijheid betekent?’’.
Hij is op veel begraafplaatsen geweest, maar velen hebben volgens Ploeger niet de uitstraling van De Stille Hof. ,,Dit is een hele mooie plek om je te bezinnen en om na te denken. Ik ben blij met de vrijwilligers die deze rol in het theehuis willen vervullen, zij zijn ook hier essentieel. Dit is een zeer waardevol initiatief.’’ De functie werd nog eens helder belicht in een voorgedragen gedicht: ‘Hier naast rijen steen en namen ligt een plek waar je niets hoeft. Je mag praten of zwijgen, je mag breken of even ademhalen. De thee is warm, de woorden zacht en soms zegt stilte alles. Een vrijwilliger schenkt bij met handen die begrijpen zonder dat je iets hoeft uit te leggen. Waar verdriet mag landen en troost begint in iets kleins, zoals een kopje thee’.
